Hyper-V – Tworzenie maszyny wirtualnej

Proces tworzenia maszyny wirtualnej dla użytkownika może wydawać się dość skomplikowany. Kreator wymaga od nas podania bardzo wielu zmiennych, które mogą wpływać na działanie samej maszyny, ale jeśli tylko zrozumiemy co one oznaczają szybko okaże się to dość logiczne.

Tworzenie maszyny rozpoczniemy klikając w prawym menu na Nowy, a następnie Maszyna wirtualna.

Menu tworzenia nowej maszyny wirtualnej w Hyper-V

Początkową stronę tradycyjnie można pominąć. Zacznij od nadania nowej nazwy maszynie wirtualnej. Może zawierać spacje i znaki specjalne, chociaż ja zazwyczaj staram się tego nie robić. Dla przykładu nową maszynę nazwę Windows 10. Bo taki system będzie na niej zainstalowany. Lokalizację pozostawiam domyślną, czyli taką jaką zdefiniowałeś na etapie konfiguracji Hyper-V. Jak widzisz można ją przy tworzeniu maszyny mimo tego nadal zmienić.

Nadawanie nazwy maszynie wirtualnej Hyper-V

Generacja maszyny wirtualnej

Wybór generacji to nic innego jak rodzaj wirtualnego oprogramowania układowego, które będzie działać na maszynie wirtualnej. Pierwsza generacja zakłada, że będzie to zwykły BIOS, obsługiwany zarówno przez 32-bitowe jak i 64-bitowe systemy. Druga zaś to już UEFI i jest obsługiwana tylko i wyłącznie przez 64-bitowe systemy. Musisz jeszcze zwrócić uwagę na to, że druga generacja bardziej dotyczy tutaj systemów Windows. Jeśli na Hyper-V instalujesz linuxa, wybierasz pierwszą generację.

Nowsza generacja oczywiście niesie ze sobą pewne korzyści takie jak obsługa układu szyfrującego TPM, większe pojemności dysków wirtualnych, szybszy rozruch i obsługa większych ilości zasobów. Szczegóły na ten temat znajdziesz na stronie Microsoftu. Jeśli instalujesz system od Windows 8 w górę, warto wybierać drugą generację.

Wybór generacji maszyny

Tutaj przypisujesz ilość pamięci jaką maszyna może wykorzystać. Opcja Użyj pamięci dynamicznej dla tej maszyny wirtualnej powoduje, że nie będzie od razu rezerwowana i zabierana z hosta cała jej ilość, a tylko tyle ile będzie w danym momencie potrzebne. W przypadku spadku zużycia maszyna zwolni jej część i odda do dyspozycji hostowi. Dynamiczna pamięć jednak wpływa na wydajność. Zatem używaj jej tylko w sytuacjach kiedy maszyna nie korzysta intensywnie z pamięci.

Przypisywanie pamięci do maszyny Hyper-V

Wybierz przełącznik wirtualny jeśli chcesz, aby maszyna wirtualna posiadała dostęp do sieci. W tym wypadku jest tylko jeden. Zatem wybieram ten Podstawowy. Dostęp do sieci nie jest obowiązkowy i możesz pozostawić tutaj opcję domyślną, czyli nie przypisywać przełącznika.

Wybór przełącznika wirtualnego

Pozostała jeszcze opcja utworzenia dysku wirtualnego. Musisz podać nazwę wraz z rozszerzeniem VHD lub VHDX. VHD to starsza wersja, która obsługuje mniejsze pojemności, ale za to jest kompatybilna ze starszymi systemami. Szczególnie z Windows 7. VHDX to nowa generacja, pojemniejsza, bezpieczniejsza i wydajniejsza. Obsługiwana tylko przez nowsze systemy. Od Windows 8 w górę.

Lokalizacja podobnie jak z maszyną jest domyślnie dodawana zgodnie z parametrami jakie podałeś w kreatorze. Ustal tylko pojemność dysku wirtualnego. W przyszłości możesz dołączyć istniejący dysk przełączając na drugą opcję i wskazując ścieżkę do pliku VHD lub VHDX.

Tworzenie dysku wirtualnego do maszyny

Tutaj wskazujesz opcję instalacji systemu. Możesz zrobić to później lub wskazać plik ISO obrazu Windows 10. Można też instalować z serwera instalacji sieciowej jeśli w sieci takowy istnieje. Ja w tym wypadku wskażę obraz systemu. Najprostsza i najbezpieczniejsza metoda instalacji systemu.

Opcje instalacji systemu

Na końcu pojawi się jeszcze krótkie podsumowanie. Po naciśnięciu na Zakończ zostanie utworzona maszyna wirtualna.

Podsumowanie kreator maszyny wirtualnej w Hyper-V

Wirtualna maszyna powinna pojawić się na liście. Możesz się do niej podłączyć klikając dwa razy na nią. Aby uruchomić wystarczy kliknąć na przycisk Uruchom. Reszta wygląda tak samo jak w przypadku tradycyjnego instalowania systemu Windows.

Parametrami maszyny można manipulować klikając na nią prawym przyciskiem myszy i klikając na Ustawienia. Niestety większość z nich wymaga, aby w tym czasie była ona wyłączona. Na tym można zakończyć proces tworzenia maszyny. Reszta należy już do standardowego procesu instalacyjnego systemu Windows i jego konfiguracja.