Windows Deployment Services – Instalacja systemu z karty sieciowej

Teraz przejdę do najciekawszej części usługi Windows Deployment Services, czyli sprawdzenie efektów pracy. W tej części zainstaluje system wykonując rozruch po sieci. Pokaże jak jest pobierany adres IP z serwera DHCP oraz jak wygląda cała procedura instalacji systemu.

Co do konfiguracji rozruchu powinieneś sobie poradzić sam. Jak już wcześniej mówiłem jest on standardowo włączony na każdej płycie głównej. Właśnie dlatego, aby nie podchodzić do każdego stanowiska i włączać go ręcznie. Jeśli tak by nie było musisz zajrzeć do instrukcji producenta płyty głównej. Chociaż cała filozofia polega po prostu na ustawieniu kolejność nośnika. Będzie on najczęściej pod nazwą Boot Network. Niektórzy rozruch po sieci wyłączają całkowicie, aby zminimalizować czas uruchamiania komputera. Jest to oczywiście zasadne, ponieważ oczekiwanie na znalezienie serwera trochę trwa.

Przejdźmy teraz do prezentacji. Mam specjalnie przygotowane stanowisko wirtualne, gdzie mam włączony rozruch po sieci. Na nim pokaże jak zainstalować teraz system.

Instalacja systemu z wykorzystaniem karty sieciowej i usługi Windows Deployment Services

Uruchamiam maszynę. Przy starcie bios wysyła żądanie o adres IP. W tym momencie swoje zadanie spełnia serwer DHCP, który musi być włączony. Jeśli wszystko się powiedzie na ekranie zostanie wyświetlona informacja o otrzymanym adresie i bramie domyślnej. Teraz naciskam F12, aby wykonać rozruch.

Rozruch z karty sieciowej

Po chwili system zacznie pobierać pliki obrazu rozruchowego. Czas oczekiwania oczywiście zależy od wydajności mojej sieci, ale jako, że wszystko jest lokalnie nie powinno to trwać długo. Na pewno nie ma co porównywać z nośnikiem tradycyjnym. Tutaj tak naprawdę wszystko ma wpływ. Każda aktywność w sieci.

Pobieranie plików rozruchowych

Dalej powinien pojawić się znajomy kreator instalacji systemu Windows. W tym przypadku systemu Windows 10. Zaczynamy od wyboru języka i układu klawiatury.

Wybór języka i układu klawiatury

Przechodząc dalej kreator zapyta się nas o poświadczenia. A to dlatego, że domyślnie tylko administrator ma dostęp do usługi Windows Deployment Services. A przynajmniej jego obrazów instalacyjnych.

Poświadczenia do usługi Windows Deployment Services

Dalej to już standardowa instalacja systemu Windows. Czyli wybieram wersję, dzielę dysk na partycje i czekam aż proces dobiegnie końca.

Instalacja systemu z usługi Windows Deployment Services

Znajomy widok. Z tą różnicą, że zamiast z nośnika kreator pobiera pliki z obrazu instalacyjnego po sieci. Bezpośrednio z usługi Windows Deployment Services. Po ponownym uruchomieniu mam zainstalowany system Windows 10.

Na koniec tego poradnika zapraszam Cię jeszcze do ostatniego bonusowego rozdziału, w którym po krótce omówię zaawansowane ustawienia serwera Windows Deployment Services. Mogą się one przydać podczas manipulowania jego parametrami i rozwiązywania problemów.