Windows Deployment Services – Dodawanie obrazów systemów operacyjnych

Mam już skonfigurowany serwer. Ale żeby instalować przez niego systemy muszę jakiś dodać. W tej części zajmę się dodawaniem nowego obrazu do usługi Windows Deployment Services. Pokażę Ci jak dodawać obrazy instalacyjne i rozruchowe. Wbrew pozorom obrazy to nie pliki ISO, a zupełnie coś innego. Ale to wyjaśnię podczas prezentacji.

Zanim jednak przejdę do sedna parę porad. Otóż wcześniej już wspominałem o tym, że należy minimalizować ilość obrazów jakie są dostępne w usłudze Windows Deployment Services. Jest to spowodowane jedną kwestią. Podczas dodawania tworzy się obraz rozruchowy typu multiboot. Oznacza to, że w jednym obrazie rozruchowym może znajdować się więcej systemów operacyjnych. Teraz gdy zacznę bootować urządzenia z takiego obrazu to na każdym pojawi się menu wyboru. I teraz co kliknąć? Nie każdy obraz może pasować do danego komputera. Jego przeznaczenie może być inne. Pytanie teraz, który wybrać. W tym wypadku musiałbym, albo sam przejść po wszystkich komputerach i ręcznie klikać. W końcu mam na ten temat wiedzę. Albo poprosić o pomoc kogoś na miejscu, co nie zawsze będzie miał odwagę nacisnąć strzałkę i Enter. Jeśli mamy różne komputery warto wtedy mieć Active Directory lub pospisywać sobie ich adres MAC. Po nich możemy filtrować jaki system ma być wdrożony.

Teraz przejdźmy do dodawania nowego obrazu.

Dodawanie nowego obrazu do usługi Windows Deployment Services

Żeby cokolwiek dodać najpierw trzeba taki obraz zdobyć. Ja pobrałem go z oficjalnej strony Microsoftu. Można tam pobrać obraz systemu Windows 10 Enterprise z licencją na 90 dni z przedłużeniem do 180. Dla testów w sam raz wystarczy. Można też pobrać zwykły przez Media Creation Tool, ale wtedy masz 3 dni na aktywację.

Mam pobrany obraz w formacie ISO. Teraz montuje go do wirtualnego napędu. Na szczęście w Windows Server 2012 R2 ta obsługa jest w standardzie. Przechodzę do konsoli zarządzania usługą Windows Deployment Services. W drzewie przechodzę do Obrazy instalacyjne. Klikam prawym przyciskiem i wybieram Dodaj obraz instalacyjny.

Dodawanie obrazu instalacyjnego w Windows Deployment Services

Najpierw trzeba stworzyć grupę obrazów. Jako, że wcześniej tego nie robiłem domyślnie zaznaczana jest ta opcja wraz z domyślną nazwą. Wprowadzę tutaj nazwę Windows 10 jako, że będą to obrazy dotyczące tego właśnie systemu.

Okno wprowadzania nazwy grupy obrazów

Teraz trzeba wskazać lokalizację pliku obrazu, a dokładnie plik install.wim. Znajduje się w zamontowanym napędzie wirtualnym w katalogu Sources. Opisuje również to nasz kreator. Wybieram plik i klikam na Otwórz.

Lokalizacja pliku install.wim

Kreator powinien od razu rozpoznać system operacyjny i domyślnie go zaznaczyć.

Wykryta wersja systemu przez kreator na podstawie pliku obrazu

Na końcu pojawi się jeszcze krótkie podsumowanie i na tym koniec. Czekam aż kreator doda nowy obraz do usługi Windows Deployment Services.

Pasek postępu dodawania obrazu w usłudze Windows Deployment Services

Obraz został dodany. Pod właściwościami mogę zobaczyć więcej informacji na temat mojego systemu operacyjnego. Między innymi jaka jego architektura czy numer kompilacji.

Pasek postępu dodawania obrazu

Żeby jednak mógł wykonać rozruch muszę dodać jeszcze obraz rozruchowy. Mogę to zrobić na podstawie instalacyjnego.

Dodawanie obrazu rozruchowego

Przechodzę teraz do sekcji Obrazy rozruchowe w lewym drzewie i klikam prawym przyciskiem, aby wywołać menu. W nim wybieram Dodaj obraz rozruchowy.

Obrazy rozruchowe usługi Windows Deployment Services

Wskazuje lokalizację pliku. Tym razem będzie to boot.wim systemu operacyjnego. Znajdę go w tym samym katalogu, czyli Sources.

Lokalizacja pliku boot.wim systemu operacyjnego

Nazwa obrazu rozruchowego. Może być domyślna. Będzie pokazywała się podczas rozruchu komputera po sieci.

Nazwa obrazu rozruchowego

Krótkie podsumowanie, a potem oczekiwanie.

Nazwa obrazu rozruchowego

Obraz został dodany. Mogę na koniec dopowiedzieć, że obrazy rozruchu wystarczy dodać raz. Maksymalnie dwa. Otóż większość z nich jest uniwersalna dla danej architektury. To znaczy kiedy dodam obraz rozruchu z Windows 10 64-bitowego to będzie on działać z Windows 8 i 7. W architekturze 64-bitowej. Dla 32-bitowej trzeba dodać z systemu 32-bitowego. Dzięki temu nie musimy niepotrzebnie mnożyć obrazów. Fakt, że niektóre procedury jak na przykład tworzenie partycji 350 MB zamiast 100 MB będą obowiązywać również w starszych systemach. Dlatego pamiętaj o tym, że obraz rozruchu może być nowszy, ale nie starszy niż system i wiąże się to z pewnymi zmianami w konfiguracji.

Mamy już obrazy instalacyjne i rozruchowe. Teraz mogę przejść do prezentacji instalacji takiego systemu z karty sieciowej. Zapraszam do następnej części.